เมื่อชีวิตยังไม่สิ้นก็ต้องสู้กันไป

เมื่อชีวิตยังไม่สิ้นก็ต้องสู้กันไป

แสงเทียนต้องต่อสู้กับความมืด เพื่อให้มันจะได้เิเสดงถึงประโยชน์ของมัน

ต้นหญ้าเองที่ต้องต่อสู้กับความแห้งแล้งเพื่อที่จะเจริญเติบโต

แสงอาทิตย์ที่ต้องต่อสู้กับเมฆเพื่อส่องแสงลงมา

เด็กๆเองที่ต้องต่อสู้กับความขี้เกียจของตัวเองในการมาเรียน

เมื่อชีวิตยังไม่สิ้นก็ต้องสู้กันไป

            ในชีวิตของเราแต่ละคนหรือแต่ละพื้นที่นั้นมีการต่อสู้กันหลากหลายรูปแบบตามแต่สภาพแวดล้อมของเราแต่ละคน บางพื้นที่อาจต้องต่อสู้กับความแห้งแล้ง บางพื้นที่อาจต้องต่อสู้กับข้าวยากหมากแพง บางพื้นที่อาจต้องต่อสู้กับผู้มีอิทธิพล แม้ว่ามันอาจเป็นการต่อสู้กับธรรมชาติหรือตัวบุคคล แต่มันก็คือการต่อสู้

            ในสังคมเราก็เช่นกัน สิ่งหนึ่งที่เราต้องเผชิญกับมันตลอดเวลานั่นก็คือ การต่อสู้กับการเอารัดเอาเปรียบกันในสังคม คนชั้นบนเอาเปรียบคนชั้นล่าง สังคมเมืองอาจมาในรูปแบบของลูกจ้างกับนายจ้าง สังคมชนบทนั้นอาจมาในรูปแบบของพ่อค้าคนกลางกับเกษตรกร แต่ถึงอย่างไรก็ตามผลของมันก็คือการเอารัดเอาเปรียบกันอยู่ดี เพราะเหตุนี้เอง คาร์ล มาร์กซ จึงมีความคิดที่ว่า “ ประวัติศาสตร์เป็นการต่อสู้ระหว่างชนชั้น” สิ่งเหล่านี้เราเคยเห็นมาตั้งแต่ไหนแต่ไรมาแล้ว และปัจจุบันมันก็ยังดำเนินของมันอยู่ มาร์กซต้องการที่ทำลายกำแพงสิ่งเหล่านี้ทิ้ง โดยการตั้งคอมมิวนิสต์ขึ้น ต้องการให้ทุกคนอยู่ในระดับเดียวกัน มีสิทธิเท่าเทียมกัน มีสิ่งหนึ่งที่มาร์กซได้พูดแล้วค่อนข้างที่หน้าคิดนั่นคือ “หากเราต้องการให้ชนชั้นบนกับชนชั้นล่างมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อนั้น เราต้องเพิ่มความยุติธรรมในช่องว่างเพิ่มขึ้น”

            ชีวิตของเราแต่ละคนอาจมีพื้นฐานชีวิต และพื้นเพที่ต่างกัน จนทำให้เราบางครั้งก็ยอมรับกับคนต่างถิ่นต่างบ้านไม่ได้เหมือนกัน จนหลายครั้ง เราต้องเผชิญกับความไม่สงบสุขในชีวิตเราและสังคมเรา หากว่าเราเห็นว่าคนอื่นเป็นเหมือนเรา หรือทำอย่างที่พระเยซูเจ้าสอนที่ว่า “จงทำกับคนอื่น อย่างที่เราต้องการให้คนอื่นทำกับเรา” การต่อสู้คงจะเบาลงเยอะ และที่สำคัญสังคมเราคงจะน่าอยู่มากกว่านี้ แน่นอนว่าการกระทำในลักษณะนี้ก็เป็นการเพิ่มความยุติธรรมในระดับหนึ่ง นั่นก็คือการที่เราเริ่มจากตัวของเรานี่แหละครับ ทุกอย่างต้องเริ่มที่ตัวเรา เราต้องเป็นเสมือนดอกไม้ดอกหนึ่งที่คอยส่งกลิ่นหอม ที่คอยให้คนมาพบเห็น เมื่อเขาพบเห็นเขาก็จะได้ประทับใจ และได้ไปบอกกับคนอื่นในความหอมของเรา นี่แหละครับ คือการต่อสู้ แม้อาจไม่ใช่การต่อสู้ระหว่างชนชั้น แต่มันก็คือการต่อกับตัวเรา และเป็นจุดเริ่มต้นของคำว่า "ยุติธรรม" หากชีวิตยังไม่สิ้นก็ต้องสู้กันไป

                                                                                                            

                                                                  จากผู้รักในการเดินทาง