แบกเป้......แอ่วน่าน

แบกเป้......แอ่วน่าน

เหนือเมฆ   

อีกมุมสวยๆจากดอยลูกนี้

เที่ยงนี้ ฝากท้องไว้ที่ปากนาย

พี่น้องผู้ร่วมทาง ในการแบกเป้ครั้งนี้

กับเสื้อตัวเก่ง

อีกมุมหนึ่งของดอยเสมอดาว

         วันหยุดของแต่ละคนอาจมีโปรแกรมที่ต่างกัน บ้างอาจนอนตีพุงดูทีวีอยู่บ้าน บ้างอาจไปเที่ยวกับครอบครัว บ้างอาจไปเที่ยวกับเพื่อนฝูง ปิดเทอมครั้งนี้ก็เช่นกัน(ตุลาคม 2555) พวกเราในกลุ่มประมาณ 8 คนก็ได้กันว่าจะไปเที่ยวที่น่านกัน เพราะมีพ่อบอมผู้ซึ่งเป็นหนึ่งในกลุ่มของเราได้เสนอว่า เราควรไปที่น่านกัน เพราะว่าครั้งหนึ่งแกเคยไปฝึกงานอยู่ที่น่าน และมีอีกคนคือบราเดอร์ประจบผู้ซึ่งเคยทำงานอยู่ที่นั่นเช่น และก็เป็นโอกาศดีที่ทั้งสองจะได้กลับไประลึกความหลังและย้อนวันวานที่โน่นอีกครั้ง เมื่อนัดแนะวันที่จะไปกันเรียบร้อย จองตั๋วกันเรียบร้อย พวกเราแต่ละคนก็เตรียมตัว เตรียมเป้สำหรับการเดินทาง เป้ของเราแต่ละคนก็มีสีสันที่แตกต่างกันออกไป แต่สำหรับตัวผมแล้วผมก็เตรียมเป้กับของใช้ส่วนตัวไปเช่นกันแต่สิ่งที่ขาดไม่ได้สำหรับผมก็คือ เสื้อทหารตัวเก่ง ทุกครั้งที่ต้องออกเดินทางมันจะได้ไปเที่ยวกับผมเสมอ ครั้งนี้มันก็ไม่พลาดเหมือนเช่นเคย เขาว่ากันว่าไปเที่ยวน่านช่วงนี้ดีเพราะอากาศกำลังดี เพราะมันเป็นช่วงปลายฝนต้นหนาว เช้าวันเดินทางเราออกจากบ้านประมาณตีห้า ถึงสนามบินดอนเมืองประมาณหกโมงเช้า แล้วเราก้บินไปสู่เมืองน่านดังที่เราได้วางแผนกันเอาไว้ ถึงน่านประมาณแปดโมงแล้วพี่ชาติหรือบราเดอร์ชาติของเราก็มารับเราที่สนามบินโดยสี่ล้อแนวสองแถวของเขา วันนี้ที่น่านค่อนข้างหนาวเป็นพิเศษ เราได้แวะทานข้าวก่อนที่เราจะไปที่พักของเราที่ริมแม่น้ำน่าน ริมน่านวันดูสดชื่นมาก อาจเป็นเพราะว่าเพิ่งผ่านฤดูฝนก็อาจเป็นได้ เราก็ได้นั่งกินนั่งดื่มกันพักใหญ่ พร้อมกับชมความงามของริมน้ำน่านและลำน้ำน่าน น่านเป็นจังหวัดหนึ่งที่มีประเพณีแข่งเรือ วันนี้ก็เช่นที่ลำน้ำน่านก็มีการซ้อมพายเรือ ฝีพายทั้งหลายดูจะตั้งใจเป็นพิเศษ ผมได้แต่อยู่ริมฝั่งและภาวนาในใจให้เขาได้รับชัยนะดังที่เขาตั้งใจ     
           โปรแกรมของเรามีคืนหนึ่งที่จะมีการไปตั้งแคมป์นอนเต๊นท์ เราจึงตกลงกันว่าเราจะไปกันที่ดอยเสมอดาว แค่ชื่อก็ชวนหลงใหลให้ไปเที่ยวแล้ว เราจึงตกลงกันว่าคืนที่สองเราจะไปนอนกันที่ดอยนี้กัน เมืื่อถึงวัน การเดินทางของเราก็เริ่มอีกครั้ง ทั้งอาหาร เต๊นท์ เตาไฟ ได้ถูกเตรียมขึ้นรถอีกครั้ง แล้วการเดินทางก็เกิดขึ้นอีกครั้งและเป้าหมายของเราก็คือดอยเสมอดาว วันนี้ที่ดอยเสมอดาวมีผู้คนบางตาไปนิด อาจเป็นเพราะว่าทางอุทยานเพิ่งเปิดให้ผู้หลงรักในการเดินป่าและนอนไพรเข้ามาใช้บริการได้
           ที่ดอยเสมอดาววันนี้แลดูทุกอย่างสดชื่นเป็นพิเศษ ทั้งหย้า ทั้งดอกไม้ แลดูสวยงามไปหมดเลย วันนี้เรานัดกันว่าจะรอดูพระอาทิตย์ดินด้วย คิดในใจก็นึกขำอยู่ว่า"เราเดินทางมาไกลมากก็เพื่อที่จะมาดูพระอาทิตย์ตกดินเนี่ยนะ ทั้งๆที่อยู่มุมไหนของโลกนี้พระอาทิตย์ก็ตกเหมือนกัน" แต่เขาว่ากันว่า ในความเหมือนกันนั้นมันมีบางอย่างที่ที่แตกต่างกัน และสิ่งนั้นก็ขึ้นอยู่กับเวลาและสถานที่ ดังนั้นทำให้พระอาทิตย์ตกดินที่นี่จึงสวยเป็นพิเศษเลยทีเดียว และความงามของธรรมชาติในวันนี้จะยังคงฝังตรึงในความคิดของผมตลอดไป
          ขอบคุณเพื่อนร่วมทาง ขอบคุณผู้มีพระคุณทุกท่านที่ทำให้ความทรงจำดีๆๆๆนี้ฝังตรึงในจิตใจของผม ากรแบกเป้ครั้งนี้ก็เป็นอีกครั้งที่ติดอยู่ในความทรงจำของผม ไม่เพียงแต่ความงามธรรมชาติเท่านั้น แต่สิ่งสำคัญคือมิตรภาพต่างหากที่พาผมไปสู่จุดหมายที่เรียกว่า........ ความสุข
           
            เดินตามหาความสุขของเรากันเถิด " แม้ว่าเราอาจเหมือนเกวียนที่อยู่ในเมืองใหญ่ มีหลายเส้นทางที่เราไม่สามารถใช้เดินทางได้ แต่อย่าลืมว่าเกวียนก็มีเส้นทางของมันอยู่แล้ว" ขอให้ทุกคนมีความสุขกับเส้นทางที่เลือกเดินนะครับ



                                                                       จากผู้หลงรักในการเดินทาง